Hepimizin içinde vardır çok sesli kadınlar korosu. Bir türlü hangi sese kulak vereceğimizi bilemeyiz. İçindeki sesi dinle derler ama o kadar çok ses yükselir ki içimizden, hangisi doğru, hangisi yanlış ne zordur karar vermek.

Elif Şafak bu kitabında iç monologlarını, düşüncelerini kendi içinde kurduğu parmak kadınlar aracılığıyla çok başarılı bir şekilde aktarmış. Kendi kendiyle ve parmak kadınlarla yaptığı sorgulamalar, ikilemler, tutarsızlıklar, endişeler ve en önemlisi anne olmanın dünyanın en muhteşem lütuflarından biri olması ve aynı zamanda çetrefilli, karmaşık ve bir hayli ağır olduğunu dile getirmesi. Toplumumuzda hep kadınların anne olması beklenir, ve istenir, ama anne olduktan sonra yaşıyacakları ile kimse ilgilenmez. Hatta başarısız bir anne olursada eleştirilir, bir çocuğa bile bakamıyor diye.

Yazar doğum sonrası yaşadıklarını ve bir çok kadının yaşadığı ama anlatmaya korktuğu duyguları, depresyonu çok güzel bir şekilde anlatmış. Anne adaylarına tavsiye ederim. Doğumdan sonra depresyona girdiklerinde bunun bir çok kadının da başına geldiğini bilsinler.

Kitapda anlatılan kadın yazarlarla ilgili bölümler biraz sıkıcıydı ve fazlaca yer verilmiş. Sanki edebiyat ders kitabı gibi olmuş bu kısımları.